„Lampiony” (2017) instalacja – 8 obiektów 60x30x30cm, druk na plexiglasie, poziomy obszar zajęty 300x300x70cm.

Tworząc instalację Lampiony, chciałem przenieść moje rozważania nad pamięcią i tożsamością w przestrzeń krajobrazu, budując intymny „cmentarz” wspomnień. Pracę złożyłem z ośmiu podświetlanych obiektów, które osadziłem bezpośrednio na trawie i osłoniłem spływającymi, czarnymi tkaninami, przypominającymi żałobne całuny.
Frontowe płaszczyzny obiektów stworzyłem z płyt plexiglasu, na których nadrukowałem archiwalne, rodzinne portrety: kadry z pierwszej komunii, pozowane zdjęcia małżeńskie, ujęcia z przyjaciółmi oraz mundurowe portrety z minionych dekad.
Z wnętrza każdej formy wydobyłem chłodne światło, które po zmroku przemieniało leśną lub parkową przestrzeń w pełen nostalgii archipelag świetlny. Umieszczeniem prac wśród trawy i drzew dążyłem do zbudowania bezpośredniej relacji między ulotną, ludzką biografią a rytmem natury.
Formy rozsiane w plenerze pomyślałem tak, aby zmuszały odbiorcę do podjęcia wędrówki pomiędzy postaciami z przeszłości. Instalacją tą postanowiłem postawić pytanie o trwałość naszych śladów.
Każdy rozświetlony obiekt działał jak wysepka pamięci, przyciągająca wzrok
i wskazująca kierunek dalszego marszu. Nakładając minione wizerunki na żywą tkankę przyrodniczą, starałem się zderzyć ze sobą dwa różne porządki czasu: cykliczny, czas natury oraz jednorazowy, przemijający czas ludzkiego życia.