„Ingerencja” (2020) fotoinstalacja – 6 dwustronnych obiektów 150x40x40cm fotografie na tkaninie 50x40x2cm
Tworząc fotoinstalację Ingerencja, chciałem zbudować studium pamięci oraz hipotetycznej przyszłości. Pracę złożyłem z sześciu dwustronnych obiektów zamontowanych na czarnych statywach. Punktem wyjścia są autentyczne, archiwalne portrety młodych ludzi, których życie zostało przedwcześnie przerwane.
Na podłożu z tkaniny naciągniętej na krosna zderzyłem oryginalne wizerunki zmarłych z ich cyfrowo wygenerowanymi, postarzonymi wersjami – wizualnymi hipotezami tego, jak mogliby wyglądać, gdyby dany im było dożyć starości. Tytułową „ingerencję” odniosłem do dwóch płaszczyzn: z jednej strony rozumianej jako brutalne przerwanie ludzkiego życia przez los, oraz drugiej – jako moją sztuczną, cyfrową kreację, którą dopisałem brakujące lata do ich historii.
Dwustronność obiektów zaprojektowałem tak, aby zachęcała odbiorcę do krążenia wokół statywów i konfrontowania zatrzymanej młodości
z wyobrażoną, dojrzałą starością. Użycie tkaniny miało nadać wizerunkom miękkość i dotykowy charakter, potęgując wrażenie ich fizycznej obecności. Ingerencja stała się dla mnie rodzajem pomnika niespełnionego czasu. Realizacja ta stała się miejscem, w którym cyfrowa technologia nie służyły jedynie do manipulacji obrazem, lecz staje się narzędziem „empatycznej” rekonstrukcji i przywracania pamięci o tych, którym odebrano możliwość zestarzenia się.
